---

O WADACH WZROKU – CZYM SĄ? JAK SIĘ OBJAWIAJĄ?  JAK JE KORYGOWAĆ?  DLACZEGO POTRZEBUJEMY OKULARÓW?  

---

Zacznijmy od tego, że wady wzroku to nie są choroby! To nieprawidłowości w układzie optycznym, które nie pozwalają nam wyraźnie i ostro widzieć w danej odległości lub sytuacji.  Ostre widzenie zależne jest od prawidłowego ogniskowania światła na siatkówce oka. Oko ludzkie działa jak aparat fotograficzny: przesłoną regulującą ilość wpadających promieni świetlnych jest źrenica, za załamywanie światła odpowiedzialne są rogówka i soczewka, natomiast siatkówka jest kliszą odbierającą i odpowiednio przetwarzającą powstały obraz. Światło, które trafia do naszych oczu tworząc obraz w mózgu przechodzi przez kilka warstw i struktur gałki ocznej, tj.: film łzowy, rogówka, źrenica, soczewka ciało szkliste oraz siatkówka. Aby obraz był widziany dobrze, struktury te muszą prawidłowo spełniać swoje funkcje.  Jeśli światło nie przechodzi przez te wszystkie części oka prawidłowo – mamy do czynienia z wadami wzroku, których wyróżniamy trzy rodzaje:

• Krótkowzroczność;
• Dalekowzroczność;
• Astygmatyzm 

Wady wzroku wymagają korekcji okularami bądź soczewkami kontaktowymi, aby obraz trafił dokładnie na siatkówkę naszego oka – w przeciwnym razie nieskorygowana odpowiednio wada wzroku może prowadzić do schorzeń i chorób oczu. Sytuacja ta jest szczególnie niebezpieczna u dzieci, ponieważ nieskorygowanie wady nadwzroczności może prowadzić do zeza, niedowidzenia i problemów z widzeniem obuocznym. Natomiast w przypadku krótkowzroczności i braku odpowiednich okularów korekcyjnych – wada wzroku pogłębią się szybciej i niesie ze sobą ryzyko wystąpienia niebezpiecznych dla widzenia chorób jak jaskra, czy odwarstwienie siatkówki oka.  Podstawą dbania o wzrok dzieci i dorosłych to odpowiednia profilaktyka i regularne badania wzroku (umów się już dziś: badanie wzroku 4EYES). I w temacie krótkowzroczności chciałabym się zatrzymać na dłuższą chwilę…

 

 

 

KRÓTKOWZROCZNOŚĆ – JAK HAMOWAĆ JEJ ROZWÓJ? DLACZEGO JEST NAJBARDZIEJ NIEBIEZPIECZNĄ WADĄ WZROKU? CZY CZEKA NAS EPIDEMIA KRÓTKOWZROCZNOŚCI?

Wada krótkowzroczności objawia się przede wszystkim nieostrym widzeniem z daleka, natomiast widzenie z bliska może być prawidłowe. Krótkowzroczność rozwija się, gdy obraz zamiast ogniskować się na siatkówce, powstaje przed nią. Jest najbardziej niebezpieczną wadą wzroku ponieważ pogłębia się i rośnie wraz z wiekiem oraz może prowadzić do wielu grożących ślepotą chorób oczu. Wysoka krótkowzroczność ( > - 5 dioptrii) zwiększa trzykrotnie ryzyko wystąpienia jaskry, pięciokrotnie wystąpienia zaćmy, aż 21 krotnie odwarstwienia siatkówki i aż 40 krotnie makulopatii. Wszystkie wyżej wymienione choroby rozwijają się powoli i bezboleśnie, a ich konsekwencjami jest często utrata pola lub całego widzenia, a utrata widzenia jest nieodwracalna. Krótkowzroczność postępuje z wiekiem i rośnie zwłaszcza w okresie dojrzewania dziecka. Wśród głównych przyczyn krótkowzroczności naukowcy wyróżniają zbyt długą oś gałki ocznej oraz zbyt dużą krzywiznę rogówki oka. Niestety naukowcy nie do końca nadal wiedzą, dlaczego oko rośnie za szybko i za mocno. W badaniach najczęściej wymieniane są przyczyny podłoża genetycznego, zaburzenia akomodacji wywołane nadmierną pracą w bliskich odległościach, spędzanie wielu godzin przed ekranami urządzeń cyfrowych, brak korekcji okularowej/soczewkowej, nieodpowiednie warunki środowiskowe, styl życia, dieta oraz zbyt krótki i mało aktywny czas przebywania na świeżym powietrzu.    

Faktem jest, że do 2050 roku połowa ludzi na świecie będzie krótkowzroczna i niestety największym odsetkiem są dzieci. Ostatnie badania naukowe wskazują na znaczne przesunięcie wieku dzieci, w jakim krótkowzroczność się pojawia – co niestety bardzo nas niepokoi. Obecnie wiek ten przesunął się na 6-8 rok życia dziecka. Niestety wada krótkowzroczności im wcześniej się pojawia, tym większe wartości może osiągać w przyszłości. Wszystkie badania naukowe dowodzą, że najważniejsza w kontroli krótkowzroczności jest wczesna diagnostyka i jak najszybsze zastosowanie pełnej korekcji wady wzroku w postaci okularów korekcyjnych lub soczewek kontaktowych. Pełne wyrównanie wady wzroku po odpowiednim badaniu po porażeniu akomodacji, czyli z wykorzystaniem kropli rozszerzających źrenicę to najskuteczniejsza obecnie forma zapobiegania progresji wady krótkowzroczności. Rodzice, którzy mają wadę wzroku minusową szczególnie powinni zadbać o swoje pociechy i kontrolować swoje dzieci nawet 2 razy w roku zwłaszcza, gdy dziecko jest w wieku szkolnym. Jeśli u dziecka wykryta została krótkowzroczność – wizyty kontrolne powinny odbywać się według zaleceń specjalisty nawet co parę miesięcy. Pozwala nam to na szybką reakcję na wykrycie wady i ewentualne zmiany w dotychczasowej korekcji okularowej oraz wybór odpowiednich dodatkowych sposobów na zahamowanie postępowania wady. Krótkowzroczności towarzyszą bardzo często zaburzenia akomodacji (czyli zdolności zmieniania kształtu soczewki tak, aby w każdej odległości patrzenia widziany obraz był ostry i komfortowy). U pacjentów z krótkowzrocznością niestety akomodacja jest często napięta i mniej sprawna, często pojawiają się w wyniku zmęczenia ukryte zezy, co może być przyczyną towarzyszących pacjentowi bólów głowy, problemów z koncentracją lub problemów podczas czytania. Wady wzroku wyćwiczyć nie możemy, ale zaburzenia towarzyszące wadom wzroku jak najbardziej – powinniśmy je usprawniać, odpowiednio diagnozować, ponieważ wpływa to na prawidłowe funkcjonowanie całego układu wzrokowego.

 

 
KRÓTKOWZROCZNOŚĆ – CZY WIECIE JAKIE SĄ NAJLEPSZE METODY KOREKCJI I SPOSOBY ZAHAMOWANIA POSTĘPOWANIA WADY WZROKU?

Zdecydowanie podstawą korekcji krótkowzroczności są odpowiednio dobrane okulary korekcyjne po kompleksowym badaniu wzroku z użyciem farmakologii. Bardzo dobrym rozwiązaniem optycznym są miękkie soczewki kontaktowe, w których osoby z wysoką wadą wzroku krótkowzroczności mają najlepsze odwzorowanie obrazu i ostrość widzenia. Badania naukowe wykazały, że nie ma żadnych różnic w progresji wady u pacjentów stosujących okulary bądź soczewki kontaktowe. Soczewki kontaktowe są świetną alternatywą dla pacjentów, którzy są aktywni ruchowo i okulary mogą być podczas takich czynności wręcz niebezpieczne. Jednak w przypadku soczewek kontaktowych należy wziąć pod uwagę szczególnie u dzieci ich gotowość i chęć do zastosowania takiej alternatywnej korekcji. Dzieci często nie potrafią bez strachu dotknąć swojego oczka, nie potrafią tak rozsądnie zadbać o higienę jak osoby dorosłe bądź poradzić sobie z sytuacją podwinięcia soczewki pod powieką w trakcie zajęć szkolnych. Wśród niechirurgicznych metod korekcji krótkowzroczności wyróżnia się również metodę ortokorekcyjnych twardych soczewek kontaktowych, które zakłada się na noc. Podczas nocy takie soczewki odkształcają rogówkę dzięki czemu rano, gdy się budzimy widzimy ostro przez kilka godzin bez okularów korekcyjnych. Według naukowców jest to rewelacyjna udowodniona metoda na kontrolę i spowolnienie wzrostu wady, stosowana jedynie w nocy, której efekty działania są odwracalne, w związku z czym wada wzroku wraca do swojej wartości pierwotnej. Mimo wielu pozytywnych aspektów taka metoda wiąże się jednak z dużym kosztem i pewnymi ograniczeniami. Ortokorekcja może być stosowana u pacjentów z wadą wzroku nie wyższą niż -5.00 dioptrii.  Kolejną metodą w kontroli progresji krótkowzroczności jest metoda atropinizacji – metoda farmakologiczna, polegająca na stosowaniu kropli okulistycznych w stężeniu 0.01%. Według wielu badań naukowych wiemy, że metoda ta zatrzymuje nadmierny wzrost gałki ocznej oraz znacznie, bo o ponad 60% spowalnia wadę minusową. Jest to metoda, która przynosi rewelacyjne efekty jedynie podczas długotrwałego i regularnego stosowania przez okres minimum 2 lat. Według badań najlepsze rezultaty i długotrwałe efekty są w wyniku stosowania mniejszych dawek kropli. Niestety wiąże się ona z rozszerzoną źrenicą i w związku z tym zaburzonym widzeniem w odległościach bliskich. Czy oprócz metod koniecznych inwazyjnych są jeszcze inne metody na zahamowanie progresji minusa? Jak najbardziej! Powinniśmy przede wszystkim ograniczać korzystanie z ekranów cyfrowych szczególnie dzieciom do 2 roku życia bezwzględnie całkowicie, dzieciom do 5 roku życia do 1 godziny w ciągu dnia. Należy pamiętać o odpowiedniej higienie wzrokowej i przerwach wzrokowych podczas pracy z bliskich odległości (przerwa co 20 minut na 20 sekund spoglądanie w odległość daleką powyżej 5/6 metrów daleko). Badania wykazały, że minimum 2 godziny dziennie na świeżym powietrzu zmniejszają ryzyko występowania krótkowzroczności nawet o 50%, ponieważ wzrost stężenia dopaminy reguluje wzrostem gałki ocznej (wysoki jej poziom zapobiega nadmiernemu wzrostowi oka).  Siedzący tryb życia i rosnąca otyłość u dzieci i młodzieży sprzyja nadmiernemu wysiłkowi wzrokowemu w odległościach bliskich. Niezwykle ważnym aspektem o którym szeroko wspominałam w ostatnim poście jest odpowiednio zbilansowana dieta, oparta przede wszystkim o ograniczeniu w diecie cukrów prostych i węglowodanów złożonych. Nadmierne ich spożywanie może powodować wzmożony wzrost gałki ocznej. 

 

SOCZEWKI OKULAROWE DO KONTROLI PROGRESJI KRÓTKOWZROCZNOŚCI - MiYOSMART - MARKI HOYA - NOWOŚĆ NA RYNKU OPTYCZNYM - CZY TO WIELKA SZANSA NA PRZEŁOMOWĄ METODĘ NIEINWAZYJNĄ KONTROLI WADY WZROKU U DZIECI I MŁODZIEŻY? 

W 2018 roku w wielu krajach rozpoczęto badania i testowanie nowości na rynku optycznym - soczewek z technologią D.I.M.S. - soczewek MiYOSMART, dzięki współpracy marki HOYA oraz Politechniki w Hongkongu. Technologia zastosowana w danych soczewkach powoduje krótkowzroczne rozogniskowanie w peryferyjnych częściach siatkówki oka. Soczewki MiYOSMART przeznaczone są dla dzieci w wieku 6-18 lat i mają na celu przede wszystkim kontrolować krótkowzroczność, poprawiać ostrość wzroku oraz zatrzymać pogłębianie się wady wzroku. Soczewka MiYOSMART posiada centralną strefę korekcji o średnicy 9,4 mm, która zapewnia odpowiednią skorygowaną ostrość wzroku czyli daną moc minusową przepisaną przez lekarza okulistę bądź optometrystę. Dookoła strefy centralnej znajduje się obszar o średnicy 33 mm składający się z 396 tzw. wysp krótkowzrocznego rozogniskiwania o mocy +3,5 D dzięki czemu oko nie jest stymulowane do szybszego wzrostu. W konsekwencji spowolniony zostaje postęp krótkowzroczności.  W przeciwieństwie do metod ortokorekcji bądź stosowania atropiny metoda jest totalnie nieinwazyjna i zastosowana w okularach korekcyjnych pacjenta, które nosi on na co dzień. Dobranie odpowiednich oprawek korekcyjnych do tych soczewek odbywa się według szczegółowych wytycznych. Metoda ta ma również ograniczenia techniczne i produkcyjne: w soczewkach mimo często występujących dużych wartości korekcji nie ma możliwości redukowania ich grubości oraz ciężaru. Występują one jedynie w postaci materiału poliwęglanu - bardzo odpornego na uszkodzenia mechaniczne materiału. Działanie tych soczewek u dzieci zostało klinicznie udowodnione poprzed dwuletnie randomizowane badanie kliniczne z podwójnie ślepą próbą, które zostało przeprowadzone w latach 2014-2017 przez Centrum Badań nad Krótkowzrocznością na The HongKong Polytechnic University z udziałem 160 krótkowzrocznych dzieci w wieku 8-13 lat noszących DIMS i okulary ze standardowymi soczewkami jednoogniskowymi. Wyniki pokazały, że codzienne używanie soczewek DIMS znacznie spowolniło postęp krótkowzroczności średnio o 60% w porównaniu do noszenia standardowych soczewek jednoogniskowych. Jeśli chcecie wiedzieć więcej na temat tej nowości zapraszamy Was tutaj! Nie w każdym salonie możecie uzyskać pomoc w kwestii doboru i dopasowania takiej soczewki. Aby móc dobierać soczewki MiYOSMART Nasi Specjaliści - Okuliści oraz Optometryści musieli przejść specjalne szkolenie zakończone certyfikatem i autoryzacją. Chętnie opowiemy Wam o niej więcej i pomożemy w każdej wątpliwej kwestii (badanie wzroku 4EYES OPTYKA). 

 

NADWZROCZNOŚĆ – DLACZEGO MIMO WYRAŹNEGO WIDZENIA OBRAZÓW JEST TAK NIEBEZPIECZNA WŚRÓD DZIECI ? CZY TO PRAWDA, ŻE WIELE OSÓB NAWET NIE WIE, ŻE POSIADA TZW. PLUSY?

Nadwzroczność (dalekowzroczność) rozwija się, gdy promienie świetlne ogniskowane są za siatkówką, co może być spowodowane zbyt małą długością gałki ocznej i/lub zbyt małą mocą łamiącą rogówki lub soczewki oka. Pacjent może odczuwać zamazywanie obrazu w bliskiej oraz dalekiej odległości. Nadwzroczność korygowana jest soczewkami skupiającymi promienie światła na siatkówce - soczewkami plusowymi "+".  U  rasy białej częściej występuje nadwzroczność niż krótkowzroczność – a  rozkład ten zmienia się w  okresie dojrzewania. Według różnych doniesień literaturowych częstość występowania nadwzroczności u dzieci i młodzieży waha się od 2,6% do 26%. Nadwzroczność może być nadwzrocznością ukrytą przez akomodację (często niemożliwa do wykrycia bez zastosowania kropli) oraz jawna – mierzona metodą zastosowania maksymalnej korekcji dodatniej przy uzyskaniu najlepszej ostrości wzroku przy patrzeniu daleko. Stąd jak już na wstępie można zauważyć, funkcjonowanie pacjenta z nadwzrocznością zależy w dużym stopniu od możliwości kompensowania wady wzroku działającą akomodacją. Dzieci posiadają ogromnie silną akomodację i to właśnie dlatego nie zauważymy u nich wady wzroku na pierwszy rzut oka!  Osoba, u  której występuje nadwzroczność ukryta, doświadczać może istotnych objawów astenopijnych (zmęczenia oczu), a dolegliwości wzrokowe wraz z wiekiem mogą nasilać się ze względu na słabnące parametry akomodacji. Pamiętać należy, że wraz z  wiekiem zmniejsza się amplituda akomodacji, w związku z  czym nadwzroczność ukryta stopniowo przechodzi w formę jawną.  Wartość nadwzroczności zmienia się powoli latami –  stwierdzona nadwzroczność postępuje zazwyczaj powoli lub nie zmienia się, a za najbardziej znaczącą przyczynę jej występowania podaje się czynniki genetyczne. Badania wskazują, że zmiany wady wzroku w kierunku zwiększania się wartości plusowych można przypisać stopniowemu zmniejszaniu się mocy soczewki wewnątrz naszego oka lub niewielkiemu zmniejszaniu długości osiowej oka. U dzieci, które posiadają nawet ogromne wartości plusowe - bardzo często nie występują żadne negatywne symptomy czy dolegliwości kojarzone od razu z zaburzeniami widzenia i wadą wzroku. Dzięki silnej akomodacji potrafią one ostro widzieć w każdej odległości. Podejrzenie występowania nadwzroczności u pacjentów, a zwłaszcza u dzieci powinno być związane z  wykonaniem kompleksowego badania okulistycznego i optometrycznego – oceną układu wzrokowego oraz badaniem refrakcji po porażeniu akomodacji atropiną lub cyklopentolatem. Dolegliwości występujące u  osób z  nieskorygowaną dalekowzrocznością są bardzo zróżnicowane i są zależne od wieku pacjenta. Nadwzroczność w pierwszych latach życia manifestuje się najczęściej poprzez pocieranie, mrużenie, łzawienie oczu czy zapalenia spojówek. Nadwzroczność w  wieku szkolnym rzadko wykrywana jest w przesiewowych badaniach ostrości wzroku, ze względu na silne zdolności ukrywania nadwzroczności dzięki zdolnościom akomodacyjnym. Niestety w wielu szkołach badania przesiewowe obejmują jedynie pomiary ostrości wzroku podczas patrzenia daleko każdym okiem z osobna i...to by było na tyle z tych szkolnych badań. A dzieci nadwzroczne nie powiedzą nam, że widzą źle. Uczą się widzieć na bazie doświadczeń i ich problemy z czytaniem, koncentracją czy starannością wykonywanych prac bliskich jest częściej wiązana z niechęcią do nauki i problemami natury psychologicznej, a nie wzrokowej. Stąd tak ważna jest regularna profilaktyka i badania wzroku o której będę Wam wspominać do znudzenia. Wśród dolegliwości towarzyszących nieskorygowanej dalekowzroczności oprócz  bólów głowy, oczu, problemów z  koncentracją możemy wyróżnić: 

• nieostre widzenie podczas patrzenia z bliska i/lub z daleka; 
• ciągłe lub okresowe uciekanie oczka;
• mrużenie oczu;
• przymykanie lub zasłanianie jednego oka;
• podwójne widzenie; 
• pieczenie, swędzenie i łzawienie oczu;
• pocieranie oczu;
• szybkie zmęczenie wzrokowe podczas czytania;
• słabe zdolności czytania;
• osłabiona koordynacja oko-ręka;
• brak prawidłowej oceny odległości;
• przybliżanie przedmiotów bardzo blisko oczu;
• zamazany obraz po dłuższym wysiłku wzrokowym;
• bóle głowy podczas czytania 
• problem z szybkim wyostrzeniem obrazu podczas przerzucania wzroku z dalekiej do bliskiej odległości i odwrotnie;
• zlewanie się słówek podczas czytania;
• problemy z koncentracją i zapamiętywaniem;
• używanie palca do wskazywania podczas czytania tekstu;
• mylenie słów o podobnie brzmiących początkowych literach;
• mylenie liter;
• problem z pisaniem pomiędzy liniami;
• nawracające zapalenia spojówek.

Nadwzroczność może towarzyszyć wadom rozwojowym gałki ocznej - małooczu i złożonym zaburzeniom budowy przedniego odcinka oka. Może występować również w albinizmie, achromatopsji, aniridii oraz dystrofiach siatkówki. Nadwzroczność wiąże się z  istotnym ryzykiem pojawienia się zeza zbieżnego i/lub niedowidzenia. Niedowidzenie jest jednym z najniebezpieczniejszych zaburzeń, które odbierają nam dobre widzenie w zdrowym oku. Niedowidzenie mamy wtedy, gdy pomimo dobrze dobranej korekcji - okularów lub soczewek - oko dalej widzi źle i nieostro. W przeciwieństwie do dzieci krótkowzrocznych rozpoczynających etap szkolny, dzieci nadwzroczne cechuje stabilność wartości wady wzroku względem wieku. Nadwzroczność na poziomie 0,50–1,50 dioptrii mocy jest wartością oczekiwaną w  przypadku dzieci, które rozpoczynają naukę w szkole. Badania nadwzroczności w wieku szkolnym przeprowadzone przez Petesa i Bettmana (1959) wskazują, że poziom występowania nadwzroczności pomiędzy 5. a 15. r.ż. jest stosunkowo niezmienny, a zwiększająca się wraz z wiekiem trudność pracy wzrokowej pojawia się ze względu na słabnące możliwości kompensowania nadwzroczności i  zwiększające się wymagania wzrokowe. Etiologia dolegliwości pacjenta jest bardzo zróżnicowana – każdy pacjent, u którego zdiagnozowana została nadwzroczność, wymaga kompleksowej diagnostyki oraz indywidualnego planu postępowania. Zbyt późna diagnostyka, jak i odraczanie decyzji o wprowadzeniu korekcji optycznej mogą zwiększać dolegliwości pacjenta i pogarszać rokowanie – zwłaszcza u dzieci. 

 

 

ASTYGMATYZM – DLACZEGO WIELU PACJENTÓW MYŚLI O ASTYGMATYŹMIE JAKO CHOROBIE? CZYM SĄ TE CYLINDRY, KTÓRE TAK MIESZAJĄ PACJENTOM W GŁOWIE I WBUDZAJĄ PRZERAŻENIE?

Szacuje się, że około 40% populacji ma wadliwie zbudowaną rogówkę lub soczewkę, a co za tym idzie objawy astygmatyzmu. Nie można go uniknąć – wada ma charakter dziedziczy i nasz tryb życia nie ma na jej rozwój najmniejszego wpływu. Często, gdy mówię moim pacjentom po badaniu, że występuje u nich astygmatyzm widzę w ich oczach ogromne przerażenie. Niekiedy słyszę pytanie: „Co to za choroba?”. Mija, gdy dokładnie i spokojnie tłumaczę im z czego wynika, czym jest i dlaczego wprowadzenie korekcji cylindrycznej poprawi ich komfort życia. Astygmatym wynika z zaburzenia symetrii obrotowej gałki ocznej - często podczas rozmowy z pacjentami przytaczam porównanie powierzchni oka (rogówki) do piłki do gry w rugby, która nie jest piękną symetryczną kulą, a posiada przekroje. Powoduje to rozproszenie światła wpadającego do oka, które nie skupia się prawidłowo na siatkówce, w czego efekcie widziany obraz jest rozmyty. Przez to na siatkówce powstaje obraz niepunktowy co możemy odczuwać jako krzywienie się obrazu, pojawiające się cienie i poświaty na literach, pogarszanie ostrości widzenia oraz czułości na kontrast. Częstymi dolegliwościami, które towarzyszą nieskorygowanemu astygmatyzmowi są: 

• bóle głowy;
• zawroty głowy;
• wrażenie niedowidzenia;
• szybkie zmęczenie wzrokowe podczas czynności wymagających skupienia;
• niekomfortowa jazda samochodem, zwłaszcza nocą. 

Astygmatyzm to powszechna wada wzroku, która może powodować nieostre i niewyraźne widzenie na każdą odległość. Astygmatyzm może pojawić się w każdym wieku i często towarzyszy mu krótkowzroczność lub nadwzroczność. Astygmatyzmu nie należy traktować jako groźnej choroby oka - astygmatyzm wraz z nadwzrocznością i krótkowzrocznością należy do wad układu optycznego oka, które można korygować, stosując odpowiednie soczewki okularowe, soczewki kontaktowe lub zabiegi chirurgii refrakcyjnej i laserowej. Nieskorygowany astygmatyzm może powodować bóle głowy, zmęczenie, mrużenie oczu oraz nieostre widzenie. Istnieją dwa rodzaje astygmatyzmu:

• astygmatyzm regularny;
• astygmatyzm nieregularny. 

Astygmatyzm regularny występuje wtedy, gdy oko w jednym przekroju ma inną krzywiznę (moc) niż w drugim. Jest to najbardziej powszechna forma astygmatyzmu i można ją łatwo skorygować za pomocą okularów lub torycznych soczewek kontaktowych. Astygmatyzm nieregularny występuje dużo rzadziej i charakteryzuje się nieregularnym kształtem rogówki - trudnym do skorygowania okularami. Może być on wynikiem urazu oka i związanego z nim uszkodzenia rogówki lub efektem schorzenia nazywanego stożkiem rogówki, czyli postępującej choroby polegającej na zmniejszaniu się grubości środkowej części rogówki, co prowadzi do jej zniekształcenia i bardzo niekomfortowego widzenia. Możliwe jest skorygowanie go przy pomocy specjalistycznych twardych soczewek kontaktowych. 

 

Aleksandra Sawczuk

Optometrysta 

NO21213